VPN رایگان برای Android: پلن رایگان SingLinkVPN چطور کار می‌کند

در Android، پلن رایگان SingLinkVPN به هر دستگاه روزانه 200 MB حجم می‌دهد (در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، تا 1 GB در روز)، از Google Play یا فایل APK صفحهٔ دانلود رسمی نصب می‌شود، فقط از طریق نودهای پروتکل Beta وصل می‌شود و به کارت اعتباری نیاز ندارد.

آخرین به‌روزرسانی:

در یک نگاه

حجم رایگان روزانه
200 MB برای هر دستگاه Android، صفر شدن در نیمه‌شب
در دوره‌های کمپین
تا 1 GB در روز، بسته به کمپین؛ گوشی‌ها هم می‌توانند مشمول شوند
پروتکل‌های در دسترس
فقط نودهای پروتکل Beta
پیدا کردن نودهای رایگان
نودهایی با برچسب «رایگان / Free» در فهرست نودهای کلاینت
نصب
Google Play، یا فایل APK از صفحهٔ دانلود رسمی (که مجوز «نصب برنامه‌های ناشناس» لازم دارد)
معماری نسخهٔ ساخته‌شده
arm64-v8a
اولین اتصال
باید پنجرهٔ سیستمی رضایت VPN در Android را تأیید کنید
کارت اعتباری
لازم نیست و برای سهمیهٔ پایه هم تبلیغی تماشا نمی‌کنید
200 MBکمپین‌ها: تا 1 GB

پلن رایگان SingLinkVPN در Android یک ردهٔ رایگان دائمی است، نه نسخهٔ آزمایشی زمان‌دار. برای سهمیهٔ پایه نه کارت اعتباری می‌خواهد و نه تماشای تبلیغ. محدودیت‌هایش هم به همان اندازه روشن است: روزانه 200 MB برای هر دستگاه Android که نیمه‌شب صفر می‌شود، و فقط نودهای پروتکل Beta.

این صفحه سعی نمی‌کند این سهمیه را بزرگ‌تر از آنچه هست جلوه دهد. 200 MB روی گوشی کارهای زیادی را پوشش می‌دهد و برخی کارهای دیگر را واقعاً نمی‌تواند. کشیدن صادقانهٔ این مرز از زبان مبهم تبلیغاتی مفیدتر است؛ می‌توانید از همان اول تصمیم بگیرید که ردهٔ رایگان با نحوهٔ واقعی استفادهٔ شما از گوشی جور است یا نه، به جای اینکه نیم ساعت بعد از شروع یک ویدیو به سقف برسید.

جدا از سهمیه، Android سه ویژگی دارد که هیچ پلتفرم دیگری در این مجموعه ندارد. کلاینت را می‌توان به دو روش نصب کرد، از Google Play یا از فایل APK صفحهٔ دانلود رسمی، و مسیر APK یعنی باید مجوز «نصب برنامه‌های ناشناس» را بدهید. نسخهٔ ساخته‌شده برای arm64-v8a است. و در اولین اتصال، خود Android پنجرهٔ سیستمی رضایت VPN را نشان می‌دهد. هر کدام در ادامه توضیح داده شده است.

پلن رایگان در Android واقعاً چه چیزی به شما می‌دهد

سهمیهٔ رایگان SingLinkVPN بر اساس نوع دستگاه رده‌بندی شده است، نه به‌صورت یکسان برای هر حساب. گوشی‌ها (iOS و Android) روزانه 200 MB برای هر دستگاه می‌گیرند. رایانه‌های Windows، macOS یا Linux روزانه 500 MB می‌گیرند. Android در ردهٔ گوشی است، پس عدد مربوط به آن 200 MB است.

سهمیه برای هر دستگاه جداگانه شمرده می‌شود و ارزش دارد صریح گفته شود: داده‌ای که روی گوشی مصرف می‌شود از سهمیهٔ رایانه کم نمی‌شود و برعکس. سهمیهٔ روزانهٔ هر دستگاه مستقل ثبت می‌شود و نیمه‌شب صفر می‌شود. حجم مصرف‌نشده به روز بعد منتقل نمی‌شود.

یک نکته آن‌قدر مهم است که باید روشن گفته شود. سهمیه در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، می‌تواند تا 1 GB در روز برسد؛ کمپین‌ها ممکن است هم موبایل و هم دسکتاپ را شامل شوند، اما همهٔ کمپین‌ها آن را ارائه نمی‌دهند. پس ادعای «روزانه 1 GB رایگان» که در اینترنت می‌چرخد وضعیت Android را توصیف نمی‌کند؛ در یک روز معمولی عدد 200 MB است و فقط کمپینی که این سقف را ارائه دهد می‌تواند سهمیهٔ آن روز را حداکثر تا 1 GB بالا ببرد.

  • روزانه 200 MB برای هر دستگاه Android، صفر شدن در نیمه‌شب
  • بدون کارت اعتباری و بدون تماشای تبلیغ برای سهمیهٔ پایه
  • تا 1 GB در روز در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین؛ گوشی‌ها هم می‌توانند مشمول شوند، اما همهٔ کمپین‌ها آن را ارائه نمی‌دهند
  • سهمیهٔ گوشی و رایانه جداست و از یکدیگر کم نمی‌کنند
  • سیستم نودهای رایگان را در 10 کشور به‌صورت تصادفی ارائه می‌دهد و این نودها در فهرست نودهای کلاینت برچسب «رایگان / Free» دارند؛ اتصال خودکار (Auto SingLink) هم در پلن رایگان موجود است

وقتی سهمیه مصرف شد، آن دستگاه تا پایان روز حجم رایگان ندارد و منتظر صفر شدن در نیمه‌شب می‌ماند. پیام‌های داخل کلاینت و نمایش حجم باقی‌مانده به نسخهٔ نصب‌شدهٔ کلاینت بستگی دارد.

200 MB در Android برای چه کافی است و برای چه نه

تبدیل 200 MB به کارهای واقعی خیلی مفیدتر از خیره شدن به خود عدد است. جدول زیر مرتبهٔ بزرگی را نشان می‌دهد، نه تضمین را؛ مصرف واقعی به حجم صفحه، کدک ویدیو، تنظیمات کیفیت و میزان پیش‌بارگذاری برنامه بستگی دارد. «یک ساعت ویدیو» در سرویس‌های مختلف ممکن است چند برابر فرق کند.

خلاصه اینکه ردهٔ رایگان برای الگوی «هر وقت لازم شد باز کن، کار که تمام شد ببند» مناسب است. جست‌وجوی یک موضوع، ورود به سایتی که فقط از برخی مناطق در دسترس است، چک کردن ایمیل، فرستادن چند پیام، خواندن چند مقاله؛ یک روز از این کارها معمولاً 200 MB را تمام نمی‌کند.

کارهایی که به آن نمی‌خورد هم به همان اندازه روشن است. روشن گذاشتن کلاینت در تمام روز به‌عنوان تونل دائمی سراسری، تماشای قسمت‌های سریال، دانلود فایل‌های نصب، پشتیبان‌گیری ابری؛ این کارها در محدودهٔ صدها مگابایت تا چند گیگابایت هستند و پیش از آنکه متوجه شوید 200 MB را تمام می‌کنند. پخش پیوسته یا انتقال حجیم داده کاری است که پلن‌های پولی برایش وجود دارند؛ وانمود کردن به اینکه ردهٔ رایگان تا آنجا کش می‌آید فایده‌ای ندارد.

کارمصرف تقریبی داده200 MB تقریباً تا کجا می‌رسد
صفحه‌های متنی و خواندن اخبارصدها KB تا چند MB برای هر صفحهیک روز معمولی مطالعه معمولاً جا می‌شود
پیام‌رسانی متنیچند کیلوبایت برای هر پیامناچیز
ایمیل بدون پیوست بزرگدر محدودهٔ KB تا MBناچیز
فیدهای تصویری شبکه‌های اجتماعیهنگام اسکرول پیوسته بالا می‌رودچند ده دقیقه اسکرول پیوسته
پخش موسیقیده‌ها MB در ساعت و بیشتر، بسته به بیت‌ریتتقریباً یک تا دو ساعت
ویدیوی 480pصدها MB در ساعتمعمولاً کمتر از یک ساعت
ویدیوی 1080p و بالاترممکن است از 1 GB در ساعت بیشتر شوددر حد چند دقیقه
فایل‌های نصب، پشتیبان‌گیری ابری، به‌روزرسانی سیستمده‌ها تا صدها MB در هر بارارزش خرج کردن حجم رایگان را ندارد

این جدول برای سنجیدن تناسب ردهٔ رایگان با یک نوع استفاده است، نه تضمین مصرف داده. ملاک، شمارندهٔ لحظه‌ای مصرف در کلاینت است.

دو روش نصب و مرحلهٔ «منابع ناشناس» در APK

کلاینت Android SingLinkVPN را به دو روش می‌توان نصب کرد: از Google Play یا از فایل APK صفحهٔ دانلود رسمی. برنامه در هر دو حالت یکی است. تفاوت در روش پرداخت اشتراک است: اگر از طریق Google Play خرید کنید، پرداخت فقط از سیستم پرداخت Google Play انجام می‌شود، در حالی که مسیر APK همهٔ روش‌های پرداختی را که پشتیبانی می‌کنیم برای اشتراک باز نگه می‌دارد. نصب از Play همچنین نصب و به‌روزرسانی را به فروشگاه می‌سپارد و همهٔ مراحل زیر را حذف می‌کند.

اگر مسیر APK را انتخاب کنید، به مرحله‌ای برمی‌خورید که کاربران iOS هرگز با آن روبه‌رو نمی‌شوند. از Android 8.0 به بعد، مجوز نصب برنامه‌های ناشناس برای هر برنامهٔ منبع جداگانه داده می‌شود؛ هر مرورگر یا مدیر فایلی که با آن APK را باز می‌کنید، همان برنامه‌ای است که به مجوز نیاز دارد.

خود این روند کوتاه است، اما اگر انتظارش را نداشته باشید، صفحهٔ مسدودسازی سیستم طوری به نظر می‌رسد که انگار فایل مشکل دارد. این‌طور نیست. چیزی که سیستم جلویش را می‌گیرد این است که برنامهٔ منبع هنوز اصلاً اجازهٔ نصب برنامه نگرفته است.

پس از نصب، بهتر است به همان صفحهٔ تنظیمات برگردید و مجوز را دوباره خاموش کنید. چون این مجوز برای هر برنامه جداگانه داده می‌شود، لغو آن هیچ اثری روی کلاینتی که همین حالا نصب کرده‌اید ندارد و فقط روی APK بعدی که آن مرورگر بخواهد نصب کند اثر می‌گذارد. روشن گذاشتن دائمی آن در عمل به هر فایل نصبی که با آن مرورگر دانلود شود چراغ سبز می‌دهد.

  • از طریق Google Play: از فروشگاه نصب کنید که به‌روزرسانی‌ها را هم انجام می‌دهد؛ هیچ‌کدام از مراحل زیر لازم نیست
  • از طریق APK: صفحهٔ دانلود سایت را روی دستگاه Android باز کنید و نسخهٔ Android را انتخاب کنید
  • ممکن است مرورگر هشدار دهد که این نوع فایل می‌تواند مضر باشد؛ مطمئن شوید از سایت رسمی آمده و ادامه دهید
  • روی فایل APK دانلودشده بزنید تا باز شود
  • اگر سیستم گفت نصب از این منبع مجاز نیست، روی «تنظیمات» بزنید و گزینهٔ «مجاز از این منبع» را برای آن مرورگر یا مدیر فایل روشن کنید
  • برگردید، نصب را تمام کنید و در صورت درخواست، برنامه را باز کنید
  • پس از آن، مجوز «نصب برنامه‌های ناشناس» را برای آن منبع دوباره خاموش کنید

فایل نصب را فقط از صفحهٔ دانلود رسمی بگیرید یا به جای آن از Google Play نصب کنید. فایل‌های هم‌نام در سایت‌های آینهٔ APK شخص ثالث ممکن است دوباره بسته‌بندی شده باشند؛ نه به امضای آن‌ها می‌توان اعتماد کرد و نه به مجوزهایی که درخواست می‌کنند.

نسخهٔ ساخته‌شده برای arm64-v8a است: کدام دستگاه‌ها سازگارند

فایل نصب Android که در سایت رسمی منتشر می‌شود برای arm64-v8a، یعنی ABI 64 بیتی ARM، ساخته شده است. تقریباً همهٔ گوشی‌ها و تبلت‌های Android که در سال‌های اخیر عرضه شده‌اند در این دسته قرار می‌گیرند، پس بیشتر کاربران بدون فکر کردن به معماری می‌توانند آن را نصب کنند.

دو گروه بهتر است اول بررسی کنند. دستگاه‌های قدیمی 32 بیتی با armeabi-v7a، و محیط‌های x86 یا x86_64 مانند شبیه‌سازهای دسکتاپ و چند دستگاه غیرمعمول، خارج از هدف این نسخه هستند. نشانه‌اش یا نصب ناموفق است یا برنامه‌ای که نصب می‌شود اما درست اجرا نمی‌شود.

برای اطمینان از معماری دستگاه، مدل پردازنده را در بخش اطلاعات دستگاه در تنظیمات سیستم ببینید، یا فیلد CPU ABI را در هر برنامهٔ اطلاعات سیستم بخوانید. یک میان‌بر تقریبی اما قابل‌اعتماد: دستگاه‌های Android میان‌رده و پرچم‌دار چند سال اخیر arm64-v8a هستند.

شمارهٔ نسخه و حجم فایل در صفحهٔ دانلود نشان داده می‌شود. این صفحه عمداً ارقامی را که با هر انتشار تغییر می‌کنند ثابت نمی‌نویسد.

اولین اتصال، درخواست VpnService در Android را فعال می‌کند

هر برنامهٔ VPN در Android، از جمله SingLinkVPN، باید تونل خود را از طریق رابط سیستمی VpnService برقرار کند. اولین باری که روی اتصال می‌زنید، خود Android پنجره‌ای نشان می‌دهد که می‌گوید برنامه می‌خواهد یک اتصال VPN راه‌اندازی کند و VPN می‌تواند ترافیک شبکه را زیر نظر بگیرد. این پنجره را کلاینت رسم نکرده و تبلیغ هم نیست؛ روند استاندارد رضایت در سیستم‌عامل است و فقط پس از تأیید شما، سیستم ترافیک را به برنامه می‌سپارد.

پس از دادن رضایت، نماد VPN به شکل کلید در نوار وضعیت ظاهر می‌شود. این نماد مطمئن‌ترین نشانهٔ برقرار بودن واقعی تونل است، حتی بیشتر از هر متن وضعیتی داخل برنامه. اگر پنجره بسته یا رد شود، کلاینت نمی‌تواند وصل شود؛ زدن دوبارهٔ دکمهٔ اتصال همان پنجره را برمی‌گرداند.

تنظیمات Android گزینه‌های «VPN همیشه روشن» و «مسدود کردن اتصال‌های بدون VPN» را هم دارد. این‌ها قابلیت‌های سیستم‌عامل‌اند و در ردهٔ رایگان ارزش دوباره فکر کردن دارند: همیشه روشن نگه داشتن تونل یعنی همگام‌سازی پس‌زمینه، بررسی به‌روزرسانی برنامه‌ها و ترافیک‌های دیگری که خودتان شروع نکرده‌اید، همه از 200 MB آن روز کم می‌کنند. در پلن رایگان، وصل شدن در صورت نیاز و قطع کردن پس از کار عادت بهتری است.

  • پنجرهٔ رضایت در اولین اتصال از خود Android است، نه از کلاینت
  • نماد VPN به شکل کلید در نوار وضعیت نشان می‌دهد تونل فعال است
  • رد کردن جلوی اتصال را می‌گیرد؛ زدن دوبارهٔ دکمهٔ اتصال پنجره را دوباره نشان می‌دهد
  • «VPN همیشه روشن» اجازه می‌دهد ترافیک پس‌زمینه سهمیهٔ رایگان را مصرف کند؛ به جای آن در صورت نیاز وصل شوید

پلن رایگان فقط از طریق نودهای پروتکل Beta وصل می‌شود

همهٔ نودهای در دسترس پلن رایگان، نودهای پروتکل Beta هستند. این در هر شش پلتفرم یکسان است و Android هم استثنا نیست. Beta یکی از پروتکل‌های اختصاصی SingLinkVPN است که با اولویت سرعت طراحی شده و برای مرور وب، شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسانی مناسب است؛ یعنی دقیقاً همان نوع ترافیکی که سهمیهٔ 200 MB در عمل برایش است.

در فهرست نودهای کلاینت، نودهای رایگان برچسب «رایگان / Free» دارند و انتخاب بر اساس همین برچسب کافی است. نودهای رایگان منبعی مشترک بین همهٔ کاربران رایگان‌اند، پس توان عبوری در ساعات اوج تغییر می‌کند. وقتی یک نود وصل نمی‌شود یا محسوس کند می‌شود، رفتن به نود دیگری که آن هم برچسب رایگان دارد معمولاً از تلاش دوباره روی همان نود مؤثرتر است.

پروتکل‌های دیگر جزو امتیازهای پلن‌های پولی‌اند و اینکه در یک فهرست نود ظاهر شوند یا نه را کلاینت تعیین می‌کند. برای جایگاه Beta، اینکه سقف سرعتش چطور با ردهٔ پلن بالا می‌رود، برای چه کارهایی مناسب است و عیب‌یابی کامل اتصال، سایت صفحهٔ اختصاصی پروتکل در /fa/tech/protocols/beta/ دارد؛ [locale] را با کد زبان فعلی جایگزین کنید، برای مثال /en/tech/protocols/beta/.

  • همهٔ نودهای پلن رایگان نودهای پروتکل Beta هستند؛ در این رده گزینهٔ دیگری نیست
  • در فهرست نودها دنبال نودهایی با برچسب «رایگان / Free» بگردید
  • اگر وصل نشد، در iptestor.com آی‌پی را بررسی کنید؛ اگر تغییر نکرد به نود دیگری با همان برچسب بروید و اگر باز هم نشد شبکه را عوض کنید. اگر کند شد، VPN را خاموش کنید و سرعت محلی را در sptestor.com بسنجید — غیرعادی بود شبکه را، عادی بود نود را عوض کنید
  • نودهای رایگان مشترک‌اند، پس سرعت در ساعات اوج نوسان دارد

تفاوت Android با iOS و کلاینت‌های دسکتاپ

یک حساب را می‌توان روی چند دستگاه استفاده کرد و سهمیهٔ روزانهٔ هر دستگاه جداگانه شمرده می‌شود. Android و iOS در ردهٔ گوشی با روزانه 200 MB شریک‌اند. فاصلهٔ واقعی در رایانه‌هاست که سهمیهٔ پایهٔ روزانهٔ 500 MB دارند. در دوره‌های کمپین، سهمیه بسته به کمپین می‌تواند تا 1 GB در روز برسد؛ کمپین‌ها ممکن است هم موبایل و هم دسکتاپ را شامل شوند، اما همهٔ کمپین‌ها آن را ارائه نمی‌دهند.

این ساختار نتیجهٔ عملی دارد. اگر هم گوشی Android و هم رایانه در دسترس است، کارهای پرمصرف را روی رایانه انجام دهید و 200 MB گوشی را برای جست‌وجوهای سریع و پیام‌ها نگه دارید. این دو سهمیه مستقل‌اند و هرگز با هم رقابت نمی‌کنند.

در نصب، Android بیشترین گزینه را میان شش پلتفرم دارد: می‌توان مثل iOS از فروشگاه برنامه، یعنی Google Play، نصب کرد یا فایل APK را خودتان دانلود و نصب کنید که روش‌های پرداخت بیشتری را برای اشتراک باز نگه می‌دارد. فقط مسیر APK رضایت سیستمی «نصب برنامه‌های ناشناس» را اضافه می‌کند و فقط Android لازم دارد به معماری CPU فایل نصب توجه کنید.

پلتفرمحجم پایهٔ روزانهدر دوره‌های کمپیننصب
Android200 MBتا 1 GB در روز، بسته به کمپینGoogle Play، یا APK از صفحهٔ دانلود (نیازمند «نصب برنامه‌های ناشناس»)
iOS200 MBتا 1 GB در روز، بسته به کمپینفروشگاه برنامه
Windows500 MBتا 1 GB در روز، بسته به کمپینفایل نصب از صفحهٔ دانلود
macOS500 MBتا 1 GB در روز، بسته به کمپینفایل نصب از صفحهٔ دانلود
Linux500 MBتا 1 GB در روز، بسته به کمپینصفحهٔ دانلود سایت را ببینید
Apple TVمطابق نمایش در کلاینتمطابق نمایش در کلاینتtvOS

چطور از 200 MB در Android بیشترین استفاده را ببرید

رایج‌ترین راه تمام شدن سهمیهٔ رایگان در Android کاری نیست که کاربر انجام داده؛ کاری است که پس‌زمینه وقتی حواسش نبوده انجام داده: به‌روزرسانی خودکار فروشگاه برنامه، پشتیبان‌گیری عکس‌ها، همگام‌سازی فضای ابری، پیش‌بارگذاری تهاجمی. هر کدام از این‌ها می‌تواند هر بار ده‌ها تا صدها مگابایت مصرف کند و اگر تونل همان لحظه روشن باشد، 200 MB یک روز ممکن است پیش از هر کار مفیدی ناپدید شود.

پس عادتی که در ردهٔ رایگان ارزش ساختن دارد، وصل شدن در صورت نیاز است: تونل را وقتی لازم دارید باز کنید و وقتی کار تمام شد ببندید. همین یک تغییر از همهٔ ترفندهای صرفه‌جویی مؤثرتر است و در Android اهمیتش از iOS بیشتر است، چون Android به کارهای پس‌زمینه آزادی زمان‌بندی بیشتری می‌دهد و به برنامه‌ها اجازه می‌دهد دور از چشم شما کارهای بیشتری انجام دهند.

  • در صورت نیاز وصل شوید و پس از کار قطع کنید؛ تونل را در پس‌زمینه روشن نگذارید
  • به‌روزرسانی خودکار فروشگاه برنامه را روی «فقط Wi-Fi» بگذارید یا خاموش کنید
  • پشتیبان‌گیری و همگام‌سازی خودکار را در برنامه‌های عکس و فضای ابری غیرفعال کنید
  • «صرفه‌جویی داده» را در تنظیمات سیستم روشن کنید تا دادهٔ پس‌زمینه محدود شود
  • کیفیت ویدیو را در برنامه‌های پخش پایین بیاورید و پخش خودکار و پیش‌بارگذاری را خاموش کنید
  • به جای حدس زدن حجم باقی‌مانده، شمارندهٔ مصرف کلاینت را بررسی کنید

اگر با همهٔ این‌ها باز هم سهمیه هر روز تمام می‌شود، کارتان از چیزی که ردهٔ رایگان برایش طراحی شده فراتر رفته و یک پلن پولی از جیره‌بندی دائمی کم‌دردسرتر است.

شروع کار در Android در سه مرحله

رسیدن از صفر به یک اتصال فعال روی دستگاه Android سه مرحله دارد: حساب بسازید و وارد شوید، کلاینت را از Google Play یا صفحهٔ دانلود رسمی نصب کنید، و به نودی با برچسب «رایگان / Free» وصل شوید. در هیچ مرحله‌ای کارت اعتباری لازم نیست.

  1. یک حساب SingLinkVPN بسازید و وارد شوید

    با یک آدرس ایمیل ثبت‌نام کنید و وارد شوید. پلن رایگان برای سهمیهٔ پایه نه کارت اعتباری می‌خواهد و نه تماشای تبلیغ. همین حساب هم روی گوشی و هم روی رایانه کار می‌کند و سهمیهٔ روزانهٔ هر دستگاه جداگانه شمرده می‌شود.

  2. کلاینت Android را از Google Play یا APK رسمی نصب کنید

    هر دو مسیر کار می‌کند. Google Play کم‌زحمت‌ترین راه است، چون فروشگاه برنامه را نصب و به‌روز می‌کند، اما اشتراکی که داخل برنامه خریده شود فقط از سیستم پرداخت Google Play انجام می‌شود. برای باز نگه داشتن روش‌های پرداخت دیگری که پشتیبانی می‌کنیم، صفحهٔ دانلود سایت را روی دستگاه Android باز کنید و فایل APK نسخهٔ arm64-v8a را دانلود کنید؛ اگر سیستم گفت نصب از این منبع مجاز نیست، روی «تنظیمات» بزنید، «مجاز از این منبع» را برای آن مرورگر روشن کنید، سپس برگردید و نصب را تمام کنید؛ توصیه می‌شود پس از آن مجوز را دوباره خاموش کنید.

  3. به نودی با برچسب «رایگان / Free» وصل شوید

    وارد کلاینت شوید، فهرست نودها را باز کنید، نودی با برچسب «رایگان / Free» انتخاب کنید و روی اتصال بزنید. در اولین اتصال، Android پنجرهٔ رضایت VPN را نشان می‌دهد؛ آن را تأیید کنید. نماد VPN به شکل کلید در نوار وضعیت نشان می‌دهد تونل برقرار است. همهٔ نودهای در دسترس پلن رایگان، نودهای پروتکل Beta هستند.

دانلود برنامه

دریافت کلاینت Android از صفحهٔ دانلود

سوالات متداول

آیا VPN واقعاً رایگانی برای Android وجود دارد؟ SingLinkVPN هزینه می‌گیرد؟

پلن رایگان SingLinkVPN به‌طور دائمی در Android در دسترس است، بدون کارت اعتباری و بدون تماشای تبلیغ برای سهمیهٔ پایه. بهای آن محدودیت است: روزانه 200 MB برای هر دستگاه Android که نیمه‌شب صفر می‌شود، و فقط نودهای پروتکل Beta.

Android روزانه چقدر حجم رایگان می‌گیرد؟ 1 GB است؟

Android در ردهٔ گوشی است و پلن رایگان SingLinkVPN به هر دستگاه روزانه 200 MB پایه می‌دهد؛ در یک روز معمولی 1 GB نیست. عدد 1 GB سقف کمپین است: تا 1 GB در روز در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین. کمپین‌ها ممکن است هم موبایل و هم دسکتاپ را شامل شوند (سهمیهٔ پایهٔ روزمرهٔ دسکتاپ 500 MB است)، اما همهٔ کمپین‌ها آن را ارائه نمی‌دهند؛ کلاینت فعلی نشان می‌دهد چه چیزی برای شما اعمال می‌شود. وقتی سهمیه مصرف شد، نیمه‌شب صفر می‌شود.

آیا می‌توانم برنامهٔ Android SingLinkVPN را از Google Play دانلود کنم؟

بله. کلاینت Android SingLinkVPN در Google Play منتشر شده و صفحهٔ دانلود رسمی هم فایل APK را ارائه می‌دهد. هر دو مسیر همان برنامه را نصب می‌کنند؛ تفاوت واقعی در پرداخت است. اشتراکی که از طریق Google Play خریده شود فقط از سیستم پرداخت Google Play انجام می‌شود، در حالی که مسیر APK همهٔ روش‌های پرداختی را که پشتیبانی می‌کنیم برای اشتراک باز نگه می‌دارد. Play نصب و به‌روزرسانی را برایتان انجام می‌دهد؛ APK یک مرحلهٔ مخصوص Android اضافه می‌کند (سیستم اعلام می‌کند مرورگرتان اجازهٔ نصب برنامه‌های ناشناس ندارد و شما «مجاز از این منبع» را دستی برایش روشن می‌کنید) و فایل نصب همیشه باید فقط از صفحهٔ دانلود رسمی گرفته شود.

وقتی Android فایل APK را به‌عنوان منبع ناشناس مسدود می‌کند چه کنم؟

این مسدودسازی رفتار عادی Android از نسخهٔ 8.0 به بعد است که مجوز را برای هر برنامهٔ منبع جداگانه می‌دهد. برای نصب APK رسمی SingLinkVPN، در همان پنجره روی «تنظیمات» بزنید، «مجاز از این منبع» را برای مرورگر یا مدیر فایلی که با آن APK را دانلود کرده‌اید روشن کنید، سپس برگردید و ادامه دهید. توصیه می‌شود پس از آن مجوز را خاموش کنید؛ این کار فقط روی نصب بعدی همان برنامه اثر دارد، نه روی کلاینتی که از قبل روی دستگاه است.

پنجرهٔ سیستمی که در اولین اتصال ظاهر می‌شود چیست؟

این پنجرهٔ رضایت VPN در Android است. هر برنامهٔ VPN در Android، از جمله SingLinkVPN، باید تونل خود را از طریق رابط سیستمی VpnService بسازد، پس سیستم‌عامل اول می‌پرسد و اعلام می‌کند که برنامه می‌خواهد یک اتصال VPN راه‌اندازی کند و VPN می‌تواند ترافیک را زیر نظر بگیرد. برای وصل شدن باید آن را تأیید کنید؛ سپس نماد VPN به شکل کلید در نوار وضعیت ظاهر می‌شود. اگر رد شود، زدن دوبارهٔ دکمهٔ اتصال آن را برمی‌گرداند.

ردهٔ رایگان در Android از کدام نودها و پروتکل‌ها استفاده می‌کند؟

پلن رایگان SingLinkVPN در Android فقط از نودهای پروتکل Beta استفاده می‌کند که در فهرست نودهای کلاینت با برچسب «رایگان / Free» نشان داده می‌شوند. پروتکل‌های دیگر جزو امتیازهای پلن‌های پولی‌اند. نودهای رایگان بین همهٔ کاربران رایگان مشترک‌اند، پس سرعت در ساعات اوج نوسان دارد؛ اگر یکی وصل نشد، نود دیگری با همان برچسب رایگان را امتحان کنید.

قوانین در هر پلتفرم متفاوت است: iOS در ردهٔ گوشی 200 MB شریک است، Windows، macOS و Linux در ردهٔ رایانه 500 MB قرار دارند، کمپین‌ها، بسته به کمپین، می‌توانند گوشی و رایانه را به‌طور یکسان تا 1 GB در روز بالا ببرند، و سهمیهٔ Apple TV همان است که کلاینت نشان می‌دهد. صفحهٔ مربوط به دستگاه خود را انتخاب کنید.

  • iOS — در iPhone و iPad، پلن رایگان SingLinkVPN به هر دستگاه روزانه 200 MB حجم می‌دهد (در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، تا 1 GB در روز)، از App Store نصب می‌شود، از طریق نودهای پروتکل Beta با برچسب «رایگان / Free» وصل می‌شود و به کارت اعتباری نیاز ندارد.
  • Windows — در Windows، پلن رایگان SingLinkVPN به هر PC روزانه 500 MB حجم می‌دهد (در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، تا 1 GB در روز)، از طریق نودهای پروتکل Beta با برچسب «رایگان / Free» در کلاینت وصل می‌شود و به کارت اعتباری نیاز ندارد.
  • macOS — در macOS، پلن رایگان SingLinkVPN به هر Mac روزانه 500 MB حجم پایه می‌دهد (در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، تا 1 GB در روز)، با یک فایل نصب Universal و تأییدشده (notarized) برای Apple silicon و Intel نصب می‌شود، از نودهای رایگان پروتکل Beta استفاده می‌کند و به کارت اعتباری نیاز ندارد.
  • Linux — در پلن رایگان SingLinkVPN، Linux یک پلتفرم دسکتاپ به شمار می‌رود: روزانه 500 MB برای هر دستگاه (در دوره‌های کمپین، بسته به کمپین، تا 1 GB در روز)، فقط نودهای پروتکل Beta، و بدون نیاز به کارت اعتباری.
  • Apple TV — پلن رایگان SingLinkVPN روی Apple TV از طریق یک برنامهٔ اختصاصی tvOS کار می‌کند که از App Store خود Apple TV نصب می‌شود، فقط از طریق نودهای پروتکل Beta وصل می‌شود، به کارت اعتباری نیاز ندارد و سهمیهٔ روزانه‌اش همان است که کلاینت در حال حاضر نشان می‌دهد.
  • پلن‌ها و قیمت‌ها
  • پروتکل‌های VPN